Most protetyczny vs. implant – co lepsze jako rozwiązanie długoterminowe?

Utrata zęba, niezależnie od jej przyczyny, zawsze wiąże się z koniecznością odbudowy ubytku. Nieleczony brak zębowy prowadzi nie tylko do pogorszenia estetyki uśmiechu, ale również do zaniku kości, przeciążenia sąsiednich zębów oraz zaburzeń zgryzowych.

1. Implant zębowy – nowoczesny standard odbudowy

Implant to tytanowa (lub cyrkonowa) śruba, która zastępuje korzeń zęba i zostaje chirurgicznie wszczepiona w kość. Po okresie osteointegracji (zrośnięcia z kością), na implancie mocowana jest korona protetyczna.

Zalety implantów:

  • Brak konieczności szlifowania sąsiednich zębów – zachowujemy integralność zdrowych struktur.
  • Hamowanie zaniku kości wyrostka zębodołowego – implant stymuluje tkankę kostną, zapobiegając jej resorpcji.
  • Wysoka trwałość – w badaniach implanty wykazują wskaźnik przeżywalności powyżej 95% po 10–15 latach (Lang et al., J Clin Periodontol, 2020).
  • Naturalna estetyka i funkcja – dobrze zaplanowany implant jest nie do odróżnienia od naturalnego zęba.

Wady i ograniczenia:

  • Wymaga odpowiedniej ilości kości – w przypadku jej zaniku konieczne mogą być zabiegi augmentacyjne.
  • Wiąże się z zabiegiem chirurgicznym – co wymaga odpowiedniego przygotowania ogólnego i miejscowego.
  • Wyższy koszt początkowy – choć z perspektywy lat może być bardziej opłacalny.

2. Most protetyczny – klasyczne rozwiązanie z ograniczeniami

Most protetyczny polega na oszlifowaniu sąsiednich zębów i osadzeniu na nich konstrukcji protetycznej, która „przerzuca się” nad miejscem braku.

Zalety mostu:

  • Brak ingerencji w kość – nie wymaga chirurgii (korzyść u pacjentów z przeciwwskazaniami).
  • Krótszy czas leczenia – często zamyka się w 1–2 tygodniach.
  • Niższy koszt początkowy – choć wiąże się z „ceną biologiczną”.

Ograniczenia:

  • Szlifowanie zdrowych zębów filarowych – prowadzi do ich osłabienia i zwiększa ryzyko leczenia kanałowego.
  • Zanik kości pod przęsłem – brak obciążenia powoduje stopniowy zanik tkanek.
  • Średnia trwałość kliniczna – ok. 10–15 lat, często z koniecznością wymiany (Goodacre et al., J Prosthet Dent, 2003).
  • Trudniejsze utrzymanie higieny – zwłaszcza pod przęsłem mostu.

3. Długoterminowa perspektywa – co mówi nauka?

Z punktu widzenia długowieczności i minimalizacji ryzyka powikłań:

Implanty zębowe wykazują wyższą trwałość biologiczną i mechaniczną, niż mosty protetyczne, przy jednoczesnym zachowaniu tkanek własnych pacjenta.
(Moraschini et al., Int J Oral Maxillofac Surg, 2015)

  • Implanty: 10-letni wskaźnik sukcesu klinicznego – 95–98%
  • Mosty: 10-letni wskaźnik sukcesu – 85–90% (z ryzykiem uszkodzenia filarów)

Dodatkowo, implanty nie przenoszą obciążeń na sąsiednie zęby, co sprzyja harmonii okluzyjnej (zgryzowej) i równomiernemu rozkładowi sił żucia.

 Co rekomendujemy pacjentom w Dental Room?

W naszej klinice każda odbudowa brakującego zęba jest dokładnie planowana w oparciu o badanie kliniczne, cyfrową diagnostykę 3D oraz analizę warunków anatomicznych.

Jeśli tylko warunki kostne i ogólnoustrojowe na to pozwalają – implant jest rozwiązaniem pierwszego wyboru. W przypadku przeciwwskazań lub preferencji pacjenta, most również może być dobrą alternatywą – szczególnie przy krótkoterminowych potrzebach estetycznych.